Hipólito Yrigoyen, Irigoyen olarak da yazılır (12 Temmuz 1852 - 3 Temmuz 1933), Arjantinli devlet adamı. Ülkenin genel oyla seçilen ilk başkanı olmuş, ikinci başkanlık dönemi 1930'da bir askeri darbeyle sona ermiştir.
Hukukçu, öğretmen, çiftlik sahibi ve politikacı olan Yrigoyen, 1896'da Radikal Yurttaşlık Birliği'nin (Unión Cívica Radical-UCR) başına geçti.Özgür seçimler için verdiği mücadele sonucunda tutucu oligarşinin Sáenz Peña Yasası'nı (1912) çıkarmasını sağladı ve yasanın getirdiği gizli oy yöntemiyle başkan seçildi. Başkanlığı sırasında (1916-1922), UCR'li Ulusal Kongre üyelerinin desteğiyle Arjantin'in I. Dünya Savaşı'nda tarafsız kalmasını sağladı. Ayrıca, çalışma koşullarını düzenleyen çeşitli yasalar da çıkardı ama bunlar etkili biçimde uygulanamadı ve 1919'da başlayan geniş çaplı grev hükümet kuvvetlerince şiddet kullanarak bastırıldı.
1922-1928 arasında devlet başkanı olan Marcelo T. de Alvear önderliğindeki güçlü muhalefete karşın Irigoyen, 1928'de büyük oy farkla yeniden başkan seçildi. Ama, artık çok yaşlanmış ve devlet işleri üzerindeki denetimi azalmıştı. Yönetimi sırasındaki yolsuzluklar ve ekonomik durgunluk yüzünden seçmenlerin desteğini önemli ölçüde yitirdi; bu arada muhafazakar rakipleri de güç kazanmıştı. 1929'da başlayan ekonomik bunalım sonucu iktidarı daha da zayıflayan Irigoyen, 1930'da bir askeri darbeyle devrildi.
Son derece gösterişsiz özel yaşamına ve genellikle anlaşılamayan siyasi demeçlerine karşın, siyasi yaşamının sonuna değin ilgi gören bir önder olmayı başardı. İktidara gelmeden önce savunduğu demokratik reformları ise hiçbir zaman gerçekleştiremedi.
