Giuseppe Zanardelli, (d. 29 Ekim 1826, Brescia, Lombardiya, Avusturya İmparatorluğu - ö. 26 Aralık 1903, Moderno, İtalya) 1901-03 arasında İtalya Başbakanı. Ülkenin her yerinde grevlerin patlak verdiği çalkantılı bir dönemde izlediği politikayla çalışanların yatıştırılmasını sağlamıştır.
1848'de Avusturya'ya karşı sürdürülen savaş sırasında gönüllü birliklerde çarpıştı. Novara yenilgisinden sonra Brescia'ya dönerek hukuk dersleri vermeye başladı. Ama bir süre sonra Avusturya yanlısı yazılar yazmayı reddettiği için öğretmenlik yapması yasaklandı. 1859'da milletvekili seçildi. 1876'da Risorgimento (Yeniden Yükseliş) hareketinin sol kanadının kurduğu hükümette görev aldı ve sonraki 20 yıl boyunca çeşitli hükümetlerde adalet (1881-83, 1887-91, 1897) ya da içişleri bakanlığında bulundu. 1896'da Rudini markisi Antonio Starabba'nın kurduğu ikinci hükümette görev aldıysa da, 1898'de Rudini'nin ayaklanmaları bastırmak için sıkıyönetim ilan etmesini protesto amacıyla hükümetteki görevinden ayrıldı.[1]
1901'de Kral III. Vittorio Emanuele tarafından hükümeti kurmakla görevlendirildi. Giovanni Giolitti'nin içişleri bakanlığını üstlendiği bir hükümet kuran Zanardelli, başbakanlığı sırasında ülkede patlak veren grevlere karşın parlamentonun bütün işlevlerini eksiksiz olarak yerine getirmesini sağladı. Ayrıca, yaptığı düzenlemelerle yoksullar üzerindeki vergi yükünü hafifletti ve grevleri kırmak için ordunun kullanılması uygulamasına son verdi. 1903'te parlamentodan geçirmeye çalıştığı boşanma yasası sert bir muhalefetle karşılaşınca başbakanlıktan istifa etti.
