Alexandre Millerand (d. 10 Şubat 1859 - ö. 7 Nisan 1943), Başbakanlık ve Cumhurbaşkanlığı yapmış Fransız siyasetçi.
Hukuk öğrenimi gördü. 1885'te Sosyalistlerin listesinden Millet Meclisi'ne girdi. Kısa bir süre sonra Sosyalist solun önderi durumuna geldi, 1896'ya değin sol yayın organı La Petite République'i yönetti. 1899'da René Waldeck-Rousseau'nun cumhuriyetçi savunma kabinesine ticaret bakanı olarak girdi; çalışma koşullarının iyileştirilmesi, deniz ticaretinin hızlandırılması, ticaret ve eğitim kaynakları ile posta sisteminin geliştirilmesiyle ilgilendi. 1909'da Aristide Briand'ın ilk kabinesinde bayındırlık bakanı olarak görev aldı, devlet demiryollarının yeniden düzenlenmesini sağladı. Ekim 1910 demiryolu grevinin bastırılmasında askeri birliklerin kullanılmasının sorumluluğunu Briand'la birlikte üstlendi. 1912'de Raymond Poincaré hükümetinde savaş bakanlığına getirildi, yüksek komutanlığı yeniden düzenleyerek askeri havacılığa ilk kez belirli bir statü kazandırdı. René Viviani kabinesinde de aynı görevi sürdürdü, ama Ekim 1915'te istifa etti. 1918'de Manevi ve Siyasal Bilimler Akademisi üyeliğine seçildi.
Ocak 1920'de Georges Clemenceau'nun istifası üzerine başbakan ve dışişleri bakanı oldu. Ağırlıklı olarak Versailles Antlaşması'nın uygulanmasıyla ilgilendi. Mayıs 1920'de devrimci grev girişimlerini boşa çıkardı. Ayrıca SSCB'ye karşı Polonya'ya savaş malzemesi sağlamak için büyük çaba harcadı.
Eylül 1920'de Cumhurbaşkanı Paul Deschanel hastalık nedeniyle istifa etmek zorunda kaldı. Bu arada ılımlı merkez sağ koalisyonu Ulusal Blok'un başkanı olan Millerand, anayasada değişiklik yaparak cumhurbaşkanının yetkilerini artırma niyetinde olduğunu gizlemeksizin bu göreve seçildi. Ama radikallerden ve sosyalistlerden oluşan Sol Koalisyon (Cartel des Gauches) Mayıs 1924 seçimlerinde başarı sağladı. Muhafazakarları açıkça destekleyerek cumhurbaşkanının geleneksek yansızlığını göz ardı ettiği için sol çoğunluğun şiddetli saldırısıyla karşılaşan Millerand, desteklenebilir bir kabine kurmayı başaramayınca istifa etmek zorunda kaldı.
Hukuk öğrenimi gördü. 1885'te Sosyalistlerin listesinden Millet Meclisi'ne girdi. Kısa bir süre sonra Sosyalist solun önderi durumuna geldi, 1896'ya değin sol yayın organı La Petite République'i yönetti. 1899'da René Waldeck-Rousseau'nun cumhuriyetçi savunma kabinesine ticaret bakanı olarak girdi; çalışma koşullarının iyileştirilmesi, deniz ticaretinin hızlandırılması, ticaret ve eğitim kaynakları ile posta sisteminin geliştirilmesiyle ilgilendi. 1909'da Aristide Briand'ın ilk kabinesinde bayındırlık bakanı olarak görev aldı, devlet demiryollarının yeniden düzenlenmesini sağladı. Ekim 1910 demiryolu grevinin bastırılmasında askeri birliklerin kullanılmasının sorumluluğunu Briand'la birlikte üstlendi. 1912'de Raymond Poincaré hükümetinde savaş bakanlığına getirildi, yüksek komutanlığı yeniden düzenleyerek askeri havacılığa ilk kez belirli bir statü kazandırdı. René Viviani kabinesinde de aynı görevi sürdürdü, ama Ekim 1915'te istifa etti. 1918'de Manevi ve Siyasal Bilimler Akademisi üyeliğine seçildi.
Ocak 1920'de Georges Clemenceau'nun istifası üzerine başbakan ve dışişleri bakanı oldu. Ağırlıklı olarak Versailles Antlaşması'nın uygulanmasıyla ilgilendi. Mayıs 1920'de devrimci grev girişimlerini boşa çıkardı. Ayrıca SSCB'ye karşı Polonya'ya savaş malzemesi sağlamak için büyük çaba harcadı.
Eylül 1920'de Cumhurbaşkanı Paul Deschanel hastalık nedeniyle istifa etmek zorunda kaldı. Bu arada ılımlı merkez sağ koalisyonu Ulusal Blok'un başkanı olan Millerand, anayasada değişiklik yaparak cumhurbaşkanının yetkilerini artırma niyetinde olduğunu gizlemeksizin bu göreve seçildi. Ama radikallerden ve sosyalistlerden oluşan Sol Koalisyon (Cartel des Gauches) Mayıs 1924 seçimlerinde başarı sağladı. Muhafazakarları açıkça destekleyerek cumhurbaşkanının geleneksek yansızlığını göz ardı ettiği için sol çoğunluğun şiddetli saldırısıyla karşılaşan Millerand, desteklenebilir bir kabine kurmayı başaramayınca istifa etmek zorunda kaldı.
